عصر ایران - دولت، از امسال دو مالیات جدید از مردم خواهد گرفت که به معنای واقعی کلمه، زور ستانی است: مالیات خودروها و خانه هایی که "لوکس" می خواند.طبق این طرح تازه، مالکان خودروهایی که قیمت شان بالای یک میلیارد تومان است و صاحبان خانه های بالای 10 میلیارد تومان باید مالیات بدهند.در این باره چند نکته قابل توجه است و به ویژه از نمایندگان مجلس انتظار می رود، جلوی این اجحاف آشکار به مردم را بگیرند:1 - وضع این مالیات آن هم با کلیدواژه لوکس، از نگاه سرمایه ستیزانه ای شکل می گیرد که ثروت را امری مذموم و ثروتمند را "زالو صفت"ی می داند که باید به هر شکل ممکن او را آزرد و از او "کَند"؛ نگاهی که ریشه بسیاری از مصائب اقتصادی کشور، از جمله فرار سرمایه هاست.گو این که اگر کسی ثروتی دارد، دولت حق دارد به صرف این که ثروتمند است، سراغ او برود و بدون هیچ دلیل موجهی بخشی از اموال او را به یغما ببرد!حال آن که در تمام دنیا، این صاحبان سرمایه هستند که در چارجوب های اقتصادی سالم، به کار و تولید و تجارت رونق می دهند و اشتغال زایی می کنند و دولت ها نیز زمینه این خدمات مبتنی بر سرمایه را به بهترین وجه برایشان فراهم می کنند و از سودشان (و نه از اصل سرمایه شان) مالیات می گیرد.با استمرار نگاه سرمایه ستیزانه و عملی شدن طرح جدید مالیاتی، حتماً شاهد ناامنی بیشتر سرمایه و خروج بیشتر آن از کشور خواهیم بود.مطمئن باشید، چندین برابر پولی که دولت از این محل می گیرد، از کشور خارج خواهد شد.2 - کسی که ماشین یا خانه به قول آقایان لوکس دارد، از دو حالت خارج نیست:یا پولی که برای خرید این اموال داده، از راه مشروع بوده

جالب است که یکی از سیاستمداران فرانسوی که درباره جنگ زدگان سوری گفته بود که بهتر است آنها در کشورشان بمانند و بجنگند و ما در اروپا امکان پذیرش شان را نداریم، درباره اوکراینی ها به مقررات بین المللی استناد کرده و گفته که باید کنوانسیون های جهانی در زمینه پناهندگان مورد احترام قرار گیرد و پناهندگان اوکراینی را بپذیریم. گو این که مقررات بین المللی صرفاً برای برخورداری سفید پوستان اروپایی و آمریکایی است و بقیه مردم جهان، نقش سیاهی لشکر را بازی می کنند!عصر ایران؛ جعفر محمدی - حمله روسیه به اوکراین، نقض آشکار مقررات بین المللی و جنایت علیه بشریت است. اما در جنگ اوکراین، نکاتی هم وجود دارد که نباید با بی اعتنایی از کنارشان گذر کرد.لذا هر چند که می دانم هم غربگرایان'>گرایان و هم روس گراهای وطنی، از این نوشتار ناخرسند خواهند شد، ولی بر سبیل انصاف و انسانیت، مختصروار بدان ها می پردازم:1 - جنگ اوکراین نشان داد که برغم تمام ادعاهای تمدنی در جهان قرن 21 ، هنوز در عصر حاکمیت جنگل زندگی می کنیم و آنچه بیش از همه، کارکرد دارد، "زور" است و نه شعارهای پرطمطراق و پیمان های سیاسی که اگر عهد و امضای سیاستمداران ارزشی داشت، امروز تانک های ارتش روسیه بر خاک همسایه رد خون بر جای نمی گذاشتند.مگر همین روسیه به همراه آمریکا و انگلیس در ماجرای خلع سلاح هسته ای اوکراین، به این کشور تضمین امنیت و عدم حمله نداده بودند؟!کسانی که به روس ها دل بسته اند به اندازه دلبستگان آمریکا ساده لوح هستند؛ تنها راه بقا در این دنیا، فقط و فقط قدرتمند شدن است و قدرت اصلی، همراهی مردم است و سپس توانایی های اقتصادی، نظامی، سیاسی، روابط خوب جهانی 

از بهار 1397 تا بهار 1400 شروع کرد به سردادن انواع شعارهای تخیلی و توهمی و همین 10 ماه قبل هم در جلسه رأی اعتماد با فهرستی از وعدهها به وزارت رسید...  عصرایران؛ مهرداد خدیر- اولین وزیر که از قطار دولت ابراهیم رییسی پیاده میشود از قضا پرسروصداترین و پرمدعاترین است اگر نخواهیم بگوییم متوهّمترین.  آقای حجتالله عبدالملکی آن قدر شعار میداد که بیش از وزیر کار به وزیر شعار شهرت داشت! البته بعد از ادغام سه وزارتخانه، بیشتر با عنوان تعاون، رفاه و کار شناخته میشود هر چند مثل صنعت، معدن، تجارت از سه حرف اول، سرواژه نساختهاند و مثل «صمت» نمیگویند «تَرک» اما واقعا ناگزیر از ترک شده است.  اما چرا وزیر شعار؟ به این دلیل که او قبل از انتخابات ریاست جمهوری 1400 و سال پیش همین موقعها و کمی قبلتر و دقیقا از بهار 1397 تا بهار 1400 که رقبای آقای رییسی پیشاپیش حذف شدند و برای عضویت در دولت بعدی خیز برداشت شروع کرد به سردادن انواع شعارهای تخیلی و توهمی.  به بهانۀ استعفای حجت الله عبدالملکی وزیر تعاون، کار و رفاه که عمر وزارت او به 10 ماه هم نرسید 10 نکته را میتوان برشمرد:  اول: چنانکه اشاره شد انگار میخواست عنوان وزیر شعار را که یادآور مرحوم حاج محمود مرتضاییفر در نماز جمعۀ تهران بود از آن خود کند. او عاشق توییت بود آن قدر که متن استعفانامه را هم در قالب سه توییت آورده در حالی که در کلمات مشخص میتوانست دلیل استعفا را بگوید هر چند به برکناری محترمانه بیشتر شبیه است. زیرا جلسات آغاز هفتۀ او شبیه به وزیری نبود که در پی اعتراضات به خاطر تفاوت افزایش حقوق بازنشستگان حداقلبگیر و غیر حداق